Współcześnie polowania z psami dzielą się na kilka głównych typów, z których każdy wymaga odpowiednich ras psów i specyficznych przygotowań. Polowania z gończymi, nagonka, norowanie, tropowce – każda z tych form ma swoją specyfikę, urok i wymagania. W tym artykule omówimy wszystkie główne typy polowań z udziałem psów, przedstawimy rasy najlepiej sprawdzające się w każdej z nich i przypomnieny najważniejsze zasady bezpieczeństwa.

Pamiętajmy, że skuteczne polowanie z psami wymaga ścisłej współpracy między myśliwymi, zgrania stadów psów i respektowania zarówno zwierzyny, jak i przepisów prawa łowieckiego.

Polowanie z gończymi

Zasada i charakter polowania

Polowanie z gończymi to jedna z najbardziej widowiskowych form łowów – psy samodzielnie tropią i gonią zwierzynę, informując myśliwych o jej położeniu charakterystycznym szczeknięciem. Historycznie polowania te były podstawową metodą polowań na grubą zwierzynę – jelenie, dziki, wilki.

Współcześnie gończe wykorzystuje się głównie przy polowaniach na zające i króliki, a także do pędzania zwierzyny w polowaniach zbiorowych.

Rasy psów gończych

W Polsce najpopularniejsze rasy gończych to:

Gończy polski – polska rasa narodowa, średniej wielkości pies o doskonałym węchu i wytrzymałości. Charakteryzuje się zrównoważonym temperamentem i przywiązaniem do właściciela. Doskonale sprawdza się w polowaniach na zające i lisy.

Ogar polski – cięższy gończy o potężnej budowie, doskonały tropow了两个. Znakomicie sprawdza się w trudnym terenie, szczególnie w borach i zaroślach.

Gończy bieszczadzki – rasa regionalna z terenów podkarpackich, doskonale przystosowana do pracy w trudnym, górskim terenie.

Beagle – rasa angielska, coraz popularniejsza w Polsce. Mniejszy od polskich gończych, ale niezwykle skuteczny i energiczny.

Zasady organizacji polowania z gończymi

1. Przygotowanie terenu – przed polowaniem należy dokładnie zapoznać się z łowiskiem i wyznaczyć granice
2. Zgranie psów – stado gończych musi ze sobą współpracować, co wymaga wspólnych ćwiczeń
3. Sygnalizacja – myśliwy powinien umieć rozpoznawać głosy poszczególnych psów i interpretować ich szczeknięcie
4. Pozycje myśliwych – strzelcy zajmują wyznaczone stanowiska wzdłuż tras spodziewanego przejścia zwierzyny

Polowanie na liszki (nagonka)

Charakter polowania

Nagonka to polowanie polegające na przepędzaniu zwierzyny z gęstych zarośli, krzaków i nor przez szeregi naganki (osób) w kierunku stanowisk myśliwych. Jest to forma polowania wymagająca dużej liczby uczestników i precyzyjnej koordynacji.

Nagonka organizowana jest zazwyczaj na:

• Lisy i zające (główny sezon: jesień-zima)
• Króliki
• Bażanty (hodowlane)

Przebieg polowania

1. Przygotowanie – prowadzący wyznacza linię naganki, strzelców i zamykających
2. Rozstawienie – myśliwi zajmują stanowiska wzdłuż wyznaczonej linii, naganka ustawia się w szeregu
3. Rozpoczęcie – na sygnał (odgłos rogu) naganka zaczyna powoli posuwać się do przodu
4. Pędzenie – naganka wypycha zwierzynę w kierunku strzelców
5. Strzały – myśliwi strzelają do zwierzyny wychodzącej z zarośli

Rasy psów do nagonki

Do nagonki najlepiej sprawdzają się:

• Gończe – zaganiają zwierzynę do właściwego kierunku
• Wyżły – wypłaszają zwierzynę z gęstwin
• Jamniczki – norowce wypłaszają liski z nor

Norowanie – polowanie pod ziemią

Charakter polowania

Norowanie to polowanie na zwierzęta żyjące w norach – przede wszystkim lisy i borsuki. Praca norowca polega na wytropieniu zwierzęcia pod ziemią, wejściu do nory i wypłoszeniu go na powierzchnię, gdzie czeka myśliwy.

Norowanie jest szczególnie popularne w sezonie jesienno-zimowym, gdy inne formy polowań są utrudnione.

Rasy norowców

Norowce to rasa najlepiej przystosowane do pracy w norach:

Jamniki – klasyczne norowce, dostępne w wielu odmianach wielkościowych (standardowe, miniaturowe, królicze). Charakteryzują się odwagą, zaciętością i determinacją.

Teriery myśliwskie – szkocki terier, norweski terier, airedale terier – wszystkie te rasy wykazują doskonałe predyspozycje do pracy w norach.

Zasady bezpieczeństwa przy norowaniu

Norowanie wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko:

• Przypadkowego postrzelenia psa
• Kontaktu z agresywnym borsukiem
• Zranienia psa w ciasnych norach

Przed polowaniem norowym należy:

• Sprawdzić stan zdrowia psów
• Zaopatrzyć się w odpowiedni sprzęt (latarki, nagrody dla psa)
• Ustalić sygnały komunikacji z psem

Tropowce (posokowce) – tropienie postrzałków

Rola tropowca w polowaniu

Tropowce (posokowce) specjalizują się w odnajdywaniu rannej zwierzyny, która odeszła z miejsca strzału. Ich praca jest nieoceniona – postrzałek może przebyć wiele kilometrów, zanim upadnie, i odnalezienie go bez psa tropowca jest niezwykle trudne.

Tropowiec potrafi:

• Podjąć trop krwi i podążać nim przez wiele godzin
• Odnaleźć zwierzę nawet po kilku dniach od postrzału
• Wskazać położenie zwierzęcia myśliwemu

Praca z tropowcem

1. Odnalezienie tropu – tropowiec zaczyna od zapachu w miejscu, gdzie upadł postrzałek
2. Tropienie – pies prowadzi myśliwego, szczekając w charakterystyczny sposób
3. Dochanie – tropowiec prowadzi trop aż do odnalezienia zwierzęcia
4. Zasygnalizowanie – pies zatrzymuje się przy znalezionej zwierzynie i szczekiem informuje myśliwego

Bezpieczeństwo podczas polowań z psami

Zasady podstawowe

Polowanie z psami wymaga szczególnej uwagi i przestrzegania zasad bezpieczeństwa:

1. Obecność psów przy strzale – podczas oddawania strzału psy powinny znajdować się z dala od linii strzału
2. Kontrola psów – między pędzeniami psy muszą być trzymane na uwięzi lub pod ścisłą kontrolą
3. Identyfikacja celu – przed strzałem zawsze upewnij się, że w linii strzału nie ma psa
4. Sygnalizacja – ustal z psiarzami sposoby komunikacji podczas polowania
5. Broń między pędzeniami – wyładuj broń po każdym pędzeniu i załaduj ponownie dopiero na następnym stanowisku

Odległości bezpieczne

• Minimalna odległość od naganki – 150 metrów w terenie otwartym
• W terenie zalesionym – minimalna odległość 100 metrów
• Psy w norach – zachowaj szczególną ostrożność przy strzale w kierunku nor

Podsumowanie

Polowanie z psami to fascynująca forma łowów, która łączy w sobie tradycję z nowoczesnością i wymaga od myśliwych nie tylko umiejętności strzeleckich, ale również wiedzy o psach, ich szkoleniu i behawioryzmie. Każdy typ polowania – z gończymi, nagonka, norowanie czy tropowce – ma swoją specyfikę i dostarcza innych emocji.

Kluczem do sukcesu i bezpieczeństwa jest ścisła współpraca między myśliwymi, zgranie z psami i respektowanie zasad organizacji polowań. Warto pamiętać, że dobre polowanie z psami to efekt wielu wspólnych ćwiczeń i lat budowania relacji z czworonożnymi partnerami.

---

Chcesz poznać wszystkie techniki polowań? Przeczytaj nasz artykuł Techniki polowań – podchód, ambona, nagonka, polowanie zbiorowe, aby dowiedzieć się więcej o każdej z metod.